Birleşmiş Milletler Bilim ve Siyaset Arayüzü (UN SPI) tarafından yayımlanan bir rapora nazaran, Antarktika hariç dünya topraklarının yüzde 40’ı artık kurak alanlardan oluşuyor. 1990’dan bu yana dünya topraklarının üçte biri daha kurak hale gelirken, bu değişimin süreksiz değil, kalıcı olduğu belirtiliyor. Kuraklıkların sona erdiği, fakat aridleşmenin geri dönüşsüz bir süreç olduğu vurgulanıyor.
AFRİKA VE ASYA EKONOMİLERİ TEHDİT ALTINDA
Rapor, kuraklığın ekonomik tesirlerini de ortaya koyuyor. Afrika, 1990-2015 yılları ortasında artan kuraklık nedeniyle Gayri Safi Yurtiçi Hasılası’nın (GSYH) yüzde 12’sini kaybetti. Bu kaybın 2025’e kadar yüzde 16’ya çıkması bekleniyor. Asya’da ise benzeri halde yüzde 7’ye yakın bir kayıp öngörülüyor.
Kuraklık, tarımı direkt etkiliyor. Bilhassa mısır üzere temel tarım eserlerinin randımanı büyük bir risk altında. Kenya’da mısır üretiminin 2050 yılına kadar yarıya düşeceği kestirim ediliyor. Rapora nazaran, kurak alanlar toplam yağışın %90’ını buharlaşma yoluyla kaybediyor ve yalnızca %10’u bitki örtüsüne kalıyor.
SU VE TOPRAK KİRİZİ
Guardian’da yer alan haber nazaran; UNCCD Baş Bilimcisi Barron Orr, fosil yakıtların yakılmasının dünya genelinde kalıcı kuraklığa neden olduğunu belirtti. “Bu süreç, insanları ve doğayı geri dönülmez eşiklere yaklaştırıyor. İklim krizinin su kriziyle ayrılmaz bir formda irtibatlı olduğunu görüyoruz” dedi.
Ayrıca, berbat tarım uygulamaları, çok su tüketimi ve toprak erozyonu üzere insan faaliyetlerinin kuraklığı hızlandırdığı söz ediliyor. Save Soil kampanya kümesinin teknik yöneticisi Praveena Sridhar, ağır tarımın biyoçeşitlilik kaybı, karbon depolama azalması ve artan sel, kuraklık ve yangın sıkıntılarını körüklediğini belirtti.
UZMANLARDAN DAVET: TAHLİL MEVCUT
Londra Üniversitesi’nden Mark Maslin, bu durumun yalnızca bir ihtar değil, tıpkı vakitte siyasetçilere bir davet olduğunu belirtti: “Sera gazı emisyonlarını azaltarak aridleşmeyi yavaşlatabilir, sürdürülebilir tarım, su idaresi, ağaçlandırma ve eğitim üzere tahlillerle adapte olabiliriz.”
Maslin’e nazaran, bu tıp tahliller lokal ve ulusal seviyede düzgün bir idareyle uygulanabilir. Lakin harekete geçmek için vaktin daraldığını belirtti.
